Ćwierćwiecze Ogniska Miłości w Olszy

25 lat temu (1994 r.) nikt w Olszy nie podejrzewał, że Ognisko „stanie się”… tu (po 2 latach w Zgierzu).

22 czerwca spotkaliśmy się rodzinnie aby świętować i modlić się, dziękować, słuchać, wspominać, dzielić się sobą, radować i… tańczyć.

W Kaplicy Ogniskowej wielbiliśmy Pana; w kaplicy polowej słuchaliśmy świadectwa życia Chantal de Bodman – członkini Ogniska w Châteaneuf.
Spałaszowaliśmy 25 tortów „w rytmie” songu na cześć Marty – naszej założycielki.

W namiocie „pokoju Marty” wyciszaliśmy emocje, aby usłyszeć jej słowa od których wiele dla nas się zaczęło (wybrzmiały w tak rozmaitych tonacjach i na tak różnych „częstotliwościach” jak różnorodni byli ci, którzy je recytowali) wierząc, że i w nas mogą one wywołać nieznane dotąd poruszenia.

Grupa „Cisza Jak Ta” śpiewała nam i grała, że trudno było niektórym nie odpowiedzieć… tańcem.

Wreszcie słońce poszło spać, a my – na Eucharystię, pierwszą taką, bo polową, Pasterkę z ks. abp Grzegorzem Rysiem. W tym wyjątkowym klimacie, otoczeni miłością Boga i ludzi, dziękowaliśmy, wyznawaliśmy i odnawialiśmy nasze ogniskowe zobowiązania.

A ponieważ była to Wigilia Zesłania Ducha Świętego, modliliśmy się dalej, już w kaplicy w naszym Domu.
Razem z innymi: Braćmi i Siostrami.

Niech zastąpi Duch Twój!
I odnowi nasze oblicze, wskaże drogę, poprowadzi.

zdj: Archidiecezja Łódzka, Przewodnik Katolicki Łódź